مسافرت ها و زندگینامه من

به چشمانت خیره میشوم
برق چشمانت هوش از سرم میبرد
گویی شرابی هفت ساله نوشیده باشم
تو کیستی که اینگونه مرا مست و مدهوش خود کرده ای؟؟
نمیدانم!!
بی گمان تو زاده ی عشقی و من مجنون و شیدای توم.

گنجشکک درخت توام ،فصل بی کسی
بر شاخه ی بلند دلت، لانه میکشم
برشانه های وحشی طوفان نپاش مو !
من خود به پیچ وتاب غمت شانه میکشم !
.
هرشاخه شاخه ی تو شده آشیان من
ازوحشت صدای تبر جیغ می کشم
بر ما مباد جدایی که ، شک نکن
بر دست های سرد تبر تیغ می کشم !
.
حالا بغل بگیر مرا حضرت درخت
پاییز برگ و بال دلم را بهار کن …
بر باد رفته از سر من عطر شانه ات
با بوسه هات برسر من گل هوار کن !

تمام خوبـــــی حس مالکیت اینه که

از کسی که دوسش داری بپرسی تــــــــــو مال کی هستی؟!

و اون بدون معطلی بگه:

فــــــــقط مـــــــــال تــــــــــــــــــــو...

پـیـش از مـهـمـونـی رفـتـن ی سـَرَک تـو اتـاق مـعـشـوقـه تـون بـکـشـیـد
تـو دنـیـای خـودشـه
کـیـفـشـو خـالـی کـرده رو زمـیـن
مـرتـبـش مـی کـنـه
کـاکـائـویی کـه روز قـبـل بـهـش دادی رو پـیـدا مـی کـنـه و مـیخـوره
قـول مـیدم صـحـنـه ی دیـدنـی ای بـاشـه ..

دخـدر بـایـسـی خـنـگ باشـه،بـا خـنـگ بـازیـاش بـخنـدونـتت
بـعـدِ ی قـَهقـه ی مـردونـه
وخـتی ا دسـتت فـرار مـی کـنه ؛ گـیرش بـیاری
دسـتـو بـذاری رو سـرش بـاسـرعـت نـازش کـنـی بـگـی: مـن تـو رو نـداشـم مـیـمـردم، خـنـگ ِ خـودمـی

وقـتی بـعـد از ۲۴ ساعــت شـیـفـت خـسـتـه و کـوفـته مـیـای خـونـه..
بـه زور تـازه ی خـوده چـشـات گـرم شـده،با جیـــغ و هـوار مـیاد سـراغـت کـه پـــاشوووو امتـحـانـمـو خـراب کـردم
هـیچـی بـهـش نـمـی گـی ..
وقـتـی تـو بـحـث هـمـیشـه ایـن تـویی کـه سـکـوت مـی کـنـی ..
وقـتـی هـرچـی دلـش مـیـخـواد میگــه و مـیذاری خـودشـو تـخلیه روانـی کـنـه ..
وقـتـی هـر بـرچـسـبـی بـهـت مـیزنـه و حـسـت اجـازه نـمـیـده چـیـزی بـهـش بـگـی ..
مـی تـونـی بـگـی کـه عـاشـــقــشــی… غـیر ا ایـن بـاشـه فـاتـحـه اون رابـطه رو بـخـون

از شمـا چـه پنهـون …
دیـشـب اومد سراغم
گـف ا ایـنکه ای مدت آزارم داده پشیمونه و اومده که تا ابد کنار من بمونه
گـف دیگـه هـمـه سـختیام ، تـنـهـاییام تمومه
سـحـری خـواب مـونـدنا
افـطـار تـو بالـکـن بـودنا
هـمـه دلـتـنـگـیا.. پـُر از حـرف بـودنا
گـف نـیـگـا کن هـمـه چـی هـم آوردم که دیـگـه برنـگـردم
ی نـگـا به پش سرش کـردم دیدم آره چـمـدونشم آورده …
مـث هـمـیـشـه چـهـره ش رو نـمـی دیدم فقط صـداشـو مـیشـنـیـدم
انـگآری دم دمای صـــب ا خـسـگـی خـوابـم برده بـود ….
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشـــیرین بـودـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 ســـــــلامـتی
اونـایی کـه شـبامون بـا یـادشــ ـــون صـُب مـیـشـه
و صـُبامون شـب
و از ی ثـــانیه ش خـبـر نـدارن
اونـایی کـه هـر لـحـظـه بـهـونـه شـونو داریــم
اونـایی کـه به رســم > عـشـق < صـاحـب قـلـبـمـونن ==> For Ever